Stories

Bodh Gaya

by Artur Anuszewski - 4 years, 5 months ago

Bodh Gaya Dzięki upamiętnieniu miejsca urodzenia Siddharthy Gautamy – przyszłego Buddy – przez władcę Indii, Asiokę, wiemy, że miało to miejsce w 560 roku p.n.e. w gaju miasteczka Lumbini, w małym państewku położonym na obszarze dzisiejszego Nepalu. Matka o imieniu Maja zmarła w kilka dni po porodzie, dlatego przyszły Budda wychowany został przez siostrę zmarłej i następną żonę ojca, Mahapradżapati. Ojciec, Siuddhodana, władca owego państewka, ożenił 16-letniego młodzieńca i otoczył wszelkimi wygodami, izolując od świata zewnętrznego. Gdy Siddhartha po raz pierwszy zobaczył starca, człowieka chorego i zmarłego niesionego na stos pogrzebowy, postanowił zmienić swoje życie. Opuścił dom, rodzinę, młodą żonę i nowo narodzonego syna i został wędrownym ascetą. Pewnej nocy, po siedmiu latach wędrówki oddał się kolejnej medytacji. Odkrył wtedy „cztery prawdy”: o cierpieniu, jego powstawaniu, usuwaniu go i drodze do tego wiodącej. Było to „przebudzenie”, dzięki któremu Siddhartha stał się Buddą. Od tego czasu, tj. od około 530 roku p.n.e. datuje się trwająca prawie 50 lat wędrówka misyjna nauczyciela wraz z uczniami. „Przebudzenie” dokonało się pod świętym drzewem Bo (figowcem), nieopodal miasteczka Gaya, w miejscu nazywanym teraz Bodh Gaya. Swoje pierwsze kazanie Budda wygłosił przed pięcioma dawnymi współuczniami w Sarnath, niedaleko Waranasi (Benares). Wtedy też „wprawił w ruch koło Nauki (Prawdy)” i wyłożył im owe „cztery prawdy” – drogę, dzięki której każdy może stać się Buddą, czyli Oświeconym. Budda zakończył swą ziemską wędrówkę około 480 (lub 486) roku p.n.e. Za sprawą napisu na pokrywie miedzianej urny, znalezionej w mieście Kasia (około 50 km na wschód od Gorakhpur), zidentyfikowano miejsce jego zgonu. Nad diamentowym tronem (wadżrasana), w miejscu, gdzie przyszły Budda doznał objawienia wiekuistej prawdy, została wzniesiona w 526 roku w Bodh Gaya buddyjska świątynia Mahabodhi. Później dokonywano jej licznych przeróbek, a generalną renowację przeprowadzono w XII wieku na polecenie birmańskich królów. Uznawana za podstawowy i wręcz idealny przykład wieżowego rozwiązania budowli sakralnej, przez wieki była inspiracją dla buddyjskich architektów w wielu krajach Azji. Głównej, wieżowej, piramidowo zwężającej się, wielokondygnacyjnej świątyni towarzyszą cztery małe świątynie boczne, rozmieszczone w czterech rogach. W kompleksie świątynnym, otoczonym dziś wysokim parkanem, wokół głównej budowli wybudowano dziesiątki małych stup wotywnych. Obok świątyni Mahabodhi rośnie święte drzewo, pod którym dokonało się „przebudzenie”. Otoczone jest ono szczególną aurą świętości. Nawet jego opadłe liście mają wyjątkowe znaczenie dla licznych buddyjskich pielgrzymów, przybywających nawet z bardzo odległych krajów do tego świętego miasta, za jakie uchodzi Bodh Gaya. Każdy kraj, w którym buddyzm odgrywa dużą rolę, pragnie zaznaczyć swą obecność w tym miejscu. W XX wieku pobudowano w miasteczku kilkanaście świątyń buddyjskich w stylu architektonicznym odpowiadającym obszarowi, skąd pochodzą darczyńcy. Dziś obok głównej świątyni Mahabodhi podziwiać tu możemy m.in. budowle bhutańskie, tybetańskie, japońskie, chińskie czy tajskie. Znajduje się tu także monumentalny 24-metrowy posąg Buddy siedzącego w pozycji lotosu. W miejscu pierwszego kazania Buddy – Sarnath, wzniesiono stupę. Jest to buddyjska budowla sakralna, zawierająca zazwyczaj relikwie Buddy lub świętych buddyjskich. Klasyczna stupa składa się z czaszy z kamienia lub cegły otoczonej zwykle kamiennym ogrodzeniem (wedika) z ozdobnymi bramami (torana) z czterech stron świata. Za typowy przykład uważa się trzy stupy w Sańczi, wzniesione między II w. p.n.e. i III w. n.e.


© 2011 - 2017 TheBestTravelled.com.
All rights reserved.

The Best Travelled | Best Travel Forum | Best Travelled People