Stories

Meenakshi Temple

by Artur Anuszewski - 3 years, 9 months ago

Świątynia Minakszi W hinduskim panteonie bogini Minakszi zajmuje szczególne miejsce, uważana jest bowiem za jedno w wcieleń małżonki Siwy, Parwati. Według podań, księżniczka Minakszi – ta, która ma rybie oczy, przyszła na świat z trzema piersiami. Królewscy rodzice długo szukali sposobu na ten defekt kobiecej urody, aż wreszcie dowiedzieli się od jednego z mędrców, że trzecia pierś zniknie sama, kiedy córka spotka swojego przyszłego męża. Od wczesnej młodości dziewczyna wykazywała wojowniczy charakter. Rodzice wychowywali ją na chłopca, dzięki czemu po śmierci ojca objęła tron i podbijała świat. Zwyciężyła wszystkich przeciwników, pozostał jej już tylko Siwa. Udała się więc na świętą górę Kailas, gdzie bóg oddawał się medytacjom. Kiedy stanęła przed jego obliczem, okazało się, że zniknęła szpecąca ją trzecia pierś. Minakszi wiedziała, co to znaczy. Już nie chciała walczyć, a kilka dni później poślubiła wielkiego boga, który przybrał postać Sundareśwary. Pamiątkę ich zaślubin obchodzi się podczas święta Teppam w położonym na południu Indii mieście Madurai. Ponadto codziennie wieczorem posąg Siwy przenoszony zostaje w uroczystej procesji do świątyni Minakszi, aby boscy małżonkowie mogli wspólnie spędzić noc. Drawidyjską świątynię Minakszi wzniesiono w XVIXVII wieku i do dziś pozostaje jednym z najważniejszych ośrodków hinduizmu. Co prawda początki budowli sięgają XIII wieku i okresu panowania dynastii Pandjów, jednak najazdy muzułmańskie w czternastym stuleciu niewiele pozostawiły z pierwszej świątyni. Większość wchodzących w skład kompleksu obiektów pochodzi z czasów Tirumala Najaka, czyli pierwszej połowy XVII wieku. Najbardziej imponującym elementem jest jedenaście olbrzymich świątynnych bram, wiodących do różnych części świątynnego miasta, zwanych gopurami. Najwyższa, południowa brama, ma 60 m wysokości. Ściany zbudowanych na planie kwadratu gopur pokrywają setki tysięcy kolorowych rzeźb, przedstawiających postaci bogów i ludzi oraz całe sceny mitologiczne. Dominuje czerwień i turkus. Zwieńczenia gopur w kształcie wież miały symbolizować świętą górę Meru, na której mieszkają bogowie. Tworzące miasto-sanktuarium budowle rozchodzą się koncentrycznie, przez co cały kompleks przywodzi na myśl olbrzymią mandalę. W samym środku znajdują się dwie świątynie, Siwy oraz Minakszi. Porządek architektoniczny umożliwia wiernym odbywanie rytualnego obejścia świątyni, zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Jest tam również charakterystyczna dla budowli Tamilnadu „Sala Tysiąca Kolumn”, nazywana Sundareśwara Mandapa, przeznaczona tylko dla mężczyzn. Mieści się w niej poświęcona Nateśwarowi kaplica oraz linga. Podobno filarów jest „tylko” 997, ale za to każdy z nich ma być niepowtarzalny w swojej ornamentyce. Idąc korytarzem wiodącym do otoczonej galeriami Sadzawki Złotego Lotosu podziwiać można wizerunki tańczących mężczyzn. Otaczającą zbiornik kolumnadę udekorowano malowidłami, których tematyka nawiązuje do licznych cudów, jakich dokonał Siwa. Przeznaczoną do rytualnych kąpieli sadzawkę zbudowano w XVIII wieku. Postać świętego byka Nandina stoi w Kambattadi Mandapa, kolumny Pudu Mandapa przyozdobiono rzeźbami, przedstawiającymi władców z dynastii Najaków. Wiodących do wewnętrznej części sanktuarium bram strzegą żywe słonie, symbolizujące hinduistycznego boga z głową słonia, Ganesia. Dotknięcie ich trąby to błogosławieństwo dla przybywających tu licznie pielgrzymów. Świątynia Minakszi pozostaje miejscem żywego kultu, dlatego pełno tu zawsze kolorowego tłumu pielgrzymów składających swoim bóstwom ofiary z owoców, kwiatów i maślanych lampek. Często uczestniczyć można w religijnych obrzędach, nierzadko o charakterze muzycznych korowodów a także zobaczyć pogrążonych w medytacjach hinduskich mędrców.


© 2011 - 2017 TheBestTravelled.com.
All rights reserved.

The Best Travelled | Best Travel Forum | Best Travelled People